تبلیغات
نقش جهان - شهدای کربلا***با زندگی نامه

نقش جهان


با فرارسیدن ماه محرم ، جا دارد از فداكارى هاى سیدالشهدا علیه السلام و قربانى هایى كه در راه نهضت او بویژه در عاشوراى محرم 61 هجرى پیش ‍ آمد بهره بردارى بشود تا چراغى فرا راه بشریت بالعموم و ملت مسلمان ایران بالخصوص باشد، و به ما بیاموزد تا از دین خود محافظت نموده و در برابر جریانها و افكار انحرافى ایستادگى كرده و ثابت قدم باشیم آنچنان كه حسین بن على علیه السلام و اصحاب برگزیده اش بخاطر دین و مقدساتشان در مقابل ارتش سهمگین یزید بن معاویه ثابت قدم ایستادند.

قبل از مطالعه اشاره به نكات زیر ضرورى است .
1 گرچه بعضى عدد شهداى كربلا را منحصر در 72 تن مى دانند (البته این عدد، افراد شاخص و نام آور را تشكیل مى دهند) اما محققان بیش از این عدد را ذكر نكرده اند.
2 عدد 115 تن از تحقیق مرحوم سماوى (ره ) در كتاب معروف ابصار العین فى انصار الحسین (ترجمه عقیقى بخشایشى ) استفاده گردیده است .

بعضى دیگر از منابع و ماخذ استفاده شده :
الف وقعه الطف لابى مخنف
(تحقیق : از محمد هادى یوسفى )
ب - قصه كربلا (تحقیق از: على نظرى منفرد)
ج فرهنگنامه عاشورا (تحقیق از جواد محدثى )
د چهره حقیقى قیام حسینى ...
( تحقیق از عبدالكریم قزوینى )
معاونت فرهنگى سازمانى عقیدتى سیاسى
1- حسین بن على (ع ) پدرش : امیرالمومنین على علیه السلام و مادرش : فاطمه زهرا (س ) و كنیه او: ابو عبدالله .
رسول خدا (ص ) درباره وى مى فرماید:
حسین منى و انا من حسین (حسین از من است و من از حسین )
از صفات برجسته آن حضرت : علم ، بخشش ، بزرگوارى ، فصاحت ، شجاعت ،تواضع ، حلم و...
با مرگ معاویه در سال 60، سیدالشهدا كه فساد و بى لیاقتى یزید را مى دانست از بیعت با او امتناع كرد.
حسین علیه السلام براى نجات اسلام از سلطه یزید كه به محو دین مى انجامید،راه جهاد و شهادت را پیش گرفت .
آن حضرت از مدینه به مكه هجرت كرده و پس از رسیدن نامه هاى كوفیان به دعوت از امام ، به سوى عراق حركت مى كند.
پیمان شكنى كوفیان و شهادت نماینده حضرت (مسلم بن عقیل ) باعث مى گردد كه سپاه حضرت در كربلا به محاصره سپاه كوفه در آید.
حسین علیه السلام در روز عاشورا پس از به شهادت رسیدن یارانش و جوانان بنى هاشم ، یكه و تنها به دشمن حمله ور گردید تا به شهادت رسید.
سن 57 سال
2 عباس بن على (ع ) پدرش : امیرالمومنین (ع ) و مادرش : فاطمه ام البنین ، كنیه او ابوالفضل
قامتى رشید و شجاعتى كم نظیر و بینش اعتقادى و علمى و فقهى روشنى داشت .
به خاطر سیماى جذابش او را ((قمر بنى هاشم )) مى خواندند.
امان نامه اى را كه شمر براى او از عمر بن سعد گرفته بود، رد كرد.
علمدار (پرچمدار) كربلا و مظهر ایثار و فداكارى بود.
به خاطر آوردن آب به خیمه ها سقا لقب یافت .
امام سجاد فرمود : تا اینكه دو دست عباس قطع شد، خداوند به او همانند جعفر طیار دو بال عطا فرمود كه در بهشت با فرشتگان پرواز كند.
سن :34 سال
محل دفن : كنار نهر علقمه
3 على بن الحسین علیه السلام پدرش امام حسین علیه السلام ، و مادرش لیلى دختر ابى مره مى باشد
كنیه او ابوالحسن و به على اكبر معروف است .
در گفتار، اخلاق و اندام ظاهرى ، شبیه ترین مردم به رسول خدا (ص ) بود.
نخستین شهید از بنى هاشم در روز عاشورا بود كه جسد مباركش مورد كینه دشمن قرار گرفته و قطعه قطعه گردید.
نزدیك ترین شهیدى است كه در كنار امام حسین علیه السلام دفن شده است
سن او را از 18 تا 27 سال ، مختلف نقل كرده اند.
4- مسلم بن عقیل پدرش عقیل (برادر على ع و مادرش علیه مى باشد.پسر عموى امام حسین (ع ) و نماینده او به كوفه براى بررسى اوضاع و بیعت گرفتن از مردم بود.
در ابتداى ورود به شهر كوفه ، حدود 18000 تن با او بیعت كردند.
با ورود عبیدالله بن زیاد به كوفه و تهدید نمودن بزرگان و اشراف ، مردم از گرداگرد مسلم متفرق شدند.
مسلم چنان یكه و تنها گشت كه یك نفر را هم در كنار خویش نیافت .
شب میهمان طوعه بود. ولى فردایش كه منزل را در محاصره ماموران یافت ، خارج گردید و پس از ساعتى جنگ دلاورانه ، دستگیر و او را به دارالاماره آوردند.
مسلم بن عقیل را در روز 9 ذى الحجه به شهادت رسانده و بدن مطهر او را از بالاى دارالاماره به زیر افكندند.
محل دفن مسلم در كنار مسجد كوفه است .
سن او 34 سال .
5 عبدالله بن الحسین (ع ) پدرش امام حسین (ع )، مادرش رباب دختر امرءالقیس مى باشد.
او كه به (على اصغر) مشهور است ، كودكى شیر خوار بیش نبود.
وى در حالیكه در بغل پدر بود، تیرى به گلویش اصابت كرد و به شهادت رسید.
امام حسین (ع ) دستش را از خون او پر كرده و بطرف آسمان پاشید و قطره اى از خون به زمین بازنگشت .
حضرت با غلاف شمشیر نزدیك خیمه گودال كوچكى حفر كرد و او را به خاك سپرد.
6- عبدالله بن على (ع ) پدرش ، على علیه السلام و مادرش ، فاطمه ام البنین مى باشد .
به توصیه و تشویق برادرش حضرت عباس به میدان كارزار شتافت .
اولین فرزند ام البنین است كه در روز عاشورا به شهادت رسید .
سن او 25 سال بود .
7 عثمان بن على (ع ) پدرش ، امیرالمومنین (ع ) و مادرش ، فاطمه ام البنین مى باشد.
بخاطر علاقه شدیدى كه على (ع ) به عثمان ابن مظعون (یكى از اصحاب رسول خدا) داشت نام فرزندش را عثمان گذاشت .
او به سفارش حضرت عباس ، پس از شهادت برادرش عبدالله به میدان كارزار شتافت .
دومین فرزند ام البنین است كه در روز عاشورا به شهادت رسید.
سن او 23 سال بود.
8- جعفر بن على پدرش ، على (علیه السلام )
و مادرش ، فاطمه ام البنین مى باشد.
على (ع ) به واسطه علاقه و محبتى كه به برادرش (جعفر طیار) داشت ، نام فرزندش را (جعفر) نهاد.
امام حسین (ع ) به وى فرمود: به كارزار بشتاب تا تو را مانند دو برادرم (عبدالله و عثمان ) شهید ببینم .
سومین فرزند ام البنین است كه در روز عاشورا به شهادت رسید.
سن او 21 سال بود.
9- ابوبكر بن على (ع ) پدرش ، على (ع ) و مادرش ، لیلى دختر مسعود بن خالد مى باشد.
او را محمد اصغر و یا عبدالله مى خواندند.
او در روز عاشورا پس از كارزار با دشمن ، به محاصره آنها در آمده و به شهادت رسید.
نوشته اند: جسد بى جان او را در آبراه خشكى در كربلا یافتند
10- قاسم بن الحسن (ع ) پدرش ، امام حسن مجتبى (ع ) و مادرش (رمله ) مى باشد.
صورتش چون پاره ماه مى درخشید.
بدلیل كمى سن قاسم ، امام حسین (ع ) ابتدا اجازه میدان رفتن را به او نداد، ولى قاسم پیوسته تقاضاى خود را تكرار كرد تا اجازه گرفت .
پس از كارزار با دشمن ، بر اثر ضربت شمشیر نقش بر زمین گشت و عمویش ‍ حسین (ع ) را صدا زد.
حضرت خود را بر بالین قاسم رساند و فرمود: چقدر بر عموى سخت است كه او را بخوانى و از دست او كارى بر نیاید.
سن او 13 سال بود.
11 ابوبكر بن الحسن (ع ) پدرش ، امام حسن مجتبى (ع ) و مادرش ، كنیز آن حضرت بود.
او از مدینه همراه امام حسین (ع ) به كربلا آمد.
او در روز عاشورا پس از شهادت برادرش قاسم ، به میدان كارزار رفته و جنگید تا به شهادت رسید.
12 عبدالله بن الحسن (ع ) پدرش ، امام حسن مجتبى (ع ) و مادرش ، دختر شلیل بن عبدالله مى باشد.
در كربلا نوجوانى بود كه به سن بلوغ نرسیده بود.
چون عمویش حسین (ع ) را زخمى و بى یاور دید، خود را به آن حضرت رسانید و گفت : به خدا سوگند از عمویم جدا نمى شوم .
ناگهان شمشیرى به طرف حسین (ع ) روانه شد، عبدالله دستش را سپر كرد.
شمشیر دست او را قطع كرده و به پوست آویزان نمود.
گفته شده در حالیكه حضرت او را در آغوش گرفته بود، حرمله با تیرى او را به شهادت رساند.
سن او 11 سال بود.
13 عون بن عبدالله پدرش ، عبدالله (فرزند جعفر طیار) و مادرش حضرت زینب (س ) دختر على (ع ) مى باشد.
عون در اوائل راه مكه به كربلا، در وادى عقیق به امام حسین (ع ) پیوست .
او در روز عاشورا به میدان نبرد تاخت و شمشیر زد تا به درجه شهادت رسید.
مى نویسند: تا خبر شهادت او به پدرش عبدالله رسید، گفت : به خدا قسم ، شهادت پسرم در ركاب حسین (ع ) مصیبت مرا آسان مى كند...
14 محمد بن عبدالله پدرش ، عبدالله (فرزند جعفر طیار) و مادرش خوصاء مى باشد.
او همراه با برادرش عون در راه مكه به كربلا در وادى عقیق به امام حسین (ع ) پیوست .
او در روز عاشورا قبل از برادرش عون به میدان رفت و به شهادت رسید.
نوشته اند: تا خبر شهادت او به پدرش عبدالله رسید گفت : اگرچه من توفیق یارى حسین را نیافتم ، ولى با تقدیم پسرانم او را یارى كردم .
15 عبدالله بن مسلم پدرش ، مسلم بن عقیل و مادرش ، رقیه دختر حضرت على (ع ) مى باشد.
وى (در میدان جنگ ) در سه مرحله با دشمن كارزار نمود
دشمن به سوى او تیرى رها كرد و عبدالله دستش را روى صورت گذاشت تا از اصابت تیر جلوگیرى كند. تیر دستش را به پیشانى دوخت . تیرى دیگر، قلب او را نشانه رفت و اینگونه در روز عاشورا به شهادت رسید.
سن : 14 سال .
16 محمد بن مسلم پدرش ، مسلم بن عقیل و مادرش از كنیزان بود.
امام حسین (ع ) فریاد زد: اى عموزاده ها براى نیل به شهادت شكیبا و صبور باشید.
او در روز عاشورا پس از شهادت برادرش عبدالله در حمله دسته جمعى فرزندان ابیطالب به دشمن شركت كرده ، سپس به شهادت رسید.
سن : 13 سال .
17 محمد بن ابى سعید پدرش ، ابوسعید (فرزند عقیل ) و مادرش از كنیزان بود.
وى در روز عاشورا وقتى امام حسین (ع ) در قتلگاه افتاده بود، وحشت زده و هراسان از خیمه بیرون آمد.
در حالى كه دستش عمود خیمه اى گرفته بود و به راست و چپ نگاه مى كرد، ناگه دشمن به سرعت خود را بهمحمد رسانید و با شمشیر او را قطعه قطعه كرد.
او هنگام شهادت كودكى 7 ساله بود.
18 عبدالرحمن بن عقیل پدرش ، عقیل برادر على (ع ) و مادرش از كنیزان میباشد.
وى عموزاده امام حسین (ع ) است .
امام حسین (ع ) فریاد زد: اى عموزادگان من ! صبر ومقاومت پیشه سازید...
كه بعد از این هرگز سختى و مصیبتى نخواهید دید.
وى در روز عاشورا در حمله دسته جمعى فرزندان ابیطالب به ، دشمن شركت كرده و در آن حمله به شهادت رسید.
19 جعفر بن عقیل پدرش ، عقیل برادر على (ع ) و مادرش ، خوصاء دختر عمرو مى باشد.
وى عموزاده امام حسین (ع ) است .
برخى گفته اند: مادرش در واقعه كربلا حضور داشته است .
جعفر در روز عاشورا به میدان جنگ شتافت و در حالى كه مادرش ‍ جلوى خیمه ایستاده بود و او را نظاره مى كرد، به شهادت رسید.
20 عبدالله بن بقطر (یقطر) چون مادرش از امام حسین (ع ) در كودكى نگه دارى كرده ، او را برادر رضاعى امام حسین (ع ) مى خوانند.
او صحابى مى باشد (یعنى رسول خدا (ص ) را درك كرده است )
او فرستاده امام حسین (ع ) است به سوى مسلم بن عقیل كه در كوفه بود.
پس از دستگیرى عبدالله ، او را بالاى قصر دارالاماره مى برند تا در برابر مردم ، حسین (ع ) و پدرش را لعنت كند! ولى او بعكس ، مردم را به یارى حسین (ع ) فرا مى خواند.
او را از بالاى قصر به پایین انداختند، هنوز رمقى داشت كه سرش را از بدن جدا كردند.
عبدالله از شهداى نهضت حسینى در كوفه است .
21 انس بن الحارث الاسدى از اصحاب رسول خدا (ص ) است ، ودر جنگهاى بدر و حنین در خدمت پیامبر بوده است .
پیر مردى سالخورده و از شیعیان كوفه است .
از پیامبر نقل مى كند كه فرمود: این فرزندم ( حسین ) در سرزمینى از عراق ( كربلا ) شهید خواهد شد، هركس در آنجا باشد باید او را یارى كند.
وى شبانه به لشكر حسین (ع ) پیوست و در روز عاشورا به شهادت رسید.
22 حبیب بن مظاهر از اصحاب رسول خدا (ص ) است . فقیهى بزرگوار و از خواص یاران امام على (ع ) بود و در تمام جنگها در خدمت آن حضرت شمشیر زده است .
حبیب در شهر كوفه از مردم براى امام حسین (ع ) بیعت مى گرفت .
پس از شهادت مسلم بن عقیل در كوفه ، مخفیانه خود را به لشكر ابى عبدالله (ع ) رساند.
فرمانده جناح چپ سپاه امام حسین (ع ) در كربلا بود.
وى در روز عاشورا عده اى از دشمن را كشت و سپس او را به شهادت رسانده سر مباركش به گردن اسبى آویختند و در میان لشكر گرداندند.
سن او بیش از 70 سال بود.
23 مسلم بن عوسجه از اصحاب رسول خدا (ص ) مى باشد.
پیر مردى عابد و زاهد و شجاعت او در فتوحات اسلامى زبانزد بوده است .
او در كوفه مسئولیت جمع آورى اموال و خرید سلاح و گرفتن بیعت براى امام حسین (ع ) را بر عهده داشت .
او پس از شهادت مسلم بن عقیل متوارى شد و سپس با خانواده اش به كاروان حسین (ع ) پیوست .
مسلم در روز عاشورا به دشمن حمله ور شد و سپس با ضربتى نقش بر زمین گشت ، هنوز رمقى داشت كه امام حسین (ع ) بر بالین او آمد و فرمود: اى مسلم بن عوسجه ! خدا تو را رحمت كند.
سن او بیش از 60 سال بود.
24 قیس بن مسهر مردى شریف و شجاع و از مخلصین در محبت اهل بیت (ع ) است .
او نامه مسلم را كه حاوى خبر بیعت كوفیان بود به مكه برد و تسلیم امام حسین (ع ) كرد. حضرت نامه اى كه در آن خبر حركت خویش به سوى كوفه بود را توسط او براى كوفیان فرستاد.
او را در میانه راه دستگیر و به نزد ابن زیاد بردند و از او خواستند كه بالاى منبر رفته و حسین را دشنام دهد. او در بالاى منبر گفت : اى مردم ! حسین بن على بهترین خلق خداست پس دعوت او را اجابت كنید، و بر عبیدالله و پدرش لعنت فرستاد.
قیس را از بالاى دارالاماره كوفه به زمین پرتاپ كرده به شهادت رساندند.
25 عمرو بن خالد الاسدى 26 سعد عمرو از بزرگان كوفه و شیعیان با اخلاص بود.
و پس از خیانت مردم كوفه و تنها گذاشتن مسلم بن عقیل ، مخفى گشت .
وى پس از به شهادت رسیدن قیس بن مسهر به همراه غلامش ‍ سعد از كوفه خارج شده و به سپاه امام حسین (ع ) پیوستند.
عمرو و سعد به همراه عده اى در روز عاشورا در اول جنگ به دشمن حمله كرده و به شهادت رسیدند.
وقتى خبر شهادت آنها به امام حسین (ع ) رسید، آن حضرت به طور مكرر براى آنان رحمت مى فرستاد.
27 ابو ثمامه عمرو الصائدى او از چهره هاى سرشناس شیعه در كوفه بود.
از اصحاب على (ع ) و در جنگها در ركاب آن حضرت بود. از طرف مسلم بن عقیل مسئولیت جمع آورى كمكهاى مالى و خرید اسلحه را داشت .
پس از خیانت مردم كوفه ، به لشكر حسین (ع ) پیوست .
وى در روز عاشورا نزد حضرت آمده و گفت : ... دوست دارم در حالى با خدا ملاقات كنم كه نماز ظهر امروز را كه وقتش نزدیك شده خوانده باشم .
حسین (ع ) در جوابش فرمود: نماز را به یاد آوردى ، خدا تو را از نماز گزاران قرار دهد.
ابو ثمامه پس از خواندن نماز ظهر به امامت حضرت ، به میدان كارزار رفته و به شهادت رسید.
28 بریر بن حضیر(خضیر) شخصى عابد و زاهد و از اساتید قرآن بود.
از اصحاب على (ع ) بود و از اشراف كوفه به شمار مى رفت .
وى از كوفه به مكه رفته و به امام حسین (ع ) پیوست و همراه حضرت به كربلا آمد.
در روز عاشورا با دشمن چنین سخن گفت : ... این آب فرات است و حیوانات صحرا از آن استفاده مى كنند ولى پسر رسول خدا از آن محروم باشد، آیا پاداش خدمات محمد (ص ) این است ؟
روز عاشورا با دشمن به كارزار پرداخت تا به شهادت رسید.
29 عابس بن ابى شبیب از رجال برجسته شیعه ، عابد و شب زنده دار و سخنورى توانا بود.
او از قبیله بنى شاكر است . (این قبیله از مخلصین در محبت على (ع ) بودند و آن حضرت در جنگ صفین درباره آنها فرمود: اگر تعدادشان به هزار نفر مى رسید، خداوند به شایستگى عبادت مى شد.
او در روز عاشورا به حسین (ع ) گفت : اى حسین ! مطمئن باش ، به خدا در روى زمین كسى نزد من محبوب تر و عزیزتر از تو وجود ندارد.
از دلیر مردان عرب بود و كسى یاراى جنگ تن به تن با او را نداشت ، لذا روز عاشورا از هر طرف به سوى او سنگ پرتاب كردند و او نیز سپر و نیزه را كنار گذاشت و با شمشیر به جنگ دشمن رفت . او را محاصره كرده و به شهادت رساندند.
30 شوذب بن عبدالله او از بزرگان شیعه و از جنگجویان انگشت شمار بود.
حافظ و حامل حدیث از على (ع ) بود و مردم شیعه براى اخذ حدیث به وى مى رسیدند.
وى همراه مولایش عابس از مكه تا كربلا با سپاه حسین (ع ) بود.
(از او سئوال كردند كه چه خواهى كرد؟) گفت : در كنار پسر دختر رسول خدا مى جنگم تا كشته شوم .
وى در روز عاشورا به میدان جنگ رفته و به شهادت رسید.
31 حنظله بن اسعد او از شخصیتهاى شیعه ، شجاع ، فصیح و قارى قرآن بود.
حنظله موقع ورود امام حسین (ع ) به كربلا خدمت آن حضرت رسید.
به لشكر ابن سعد گفت : اى مردم !... دست به قتل حسین (ع ) نزنید كه مستحق عذاب الهى خواهید شد.
حنظله روى به حضرت كرد و گفت : درود بر تو اى حسین ...
خداوند شناسایى برقرار كند میان ما و شما در بهشتش . وى در روز عاشورا با شمشیر آخته به دشمن حمله كرد و پس از مبارزه اى شجاعانه به درجه شهادت رسید.
32 عبدالرحمن الارحبى او مردى بزرگوار، شجاع و دلاور بود.
وى به همراه قیس ، نامه هاى مردم كوفه را در مكه به خدمت حسین (ع ) رسانید.
حسین (ع ) او را با مسلم بن عقیل به سوى كوفه فرستاد، ولى دوباره به خدمت آن حضرت بازگشت و تا كربلا همراه سپاه ایشان بود.
وى در روز عاشورا وقتى وضع را سخت دید اجازه میدان گرفت و جنگید تا به شهادت رسید.
33 سیف بن الحارث الهمدانى 34 مالك بن عبدالله الهمدانى 35 شبیب سیف و مالك پسر عموى یكدیگر بوده و به همراه غلامشان شبیب به سپاه حسین (ع ) پیوستند.
روز عاشورا آن دو در حالى كه مى گریستند به خدمت حضرت رسیدند. امام (ع ) فرمود: چرا گریه مى كنید؟ آن دو گفتند: فدایت شویم ، براى خودمان گریه نمى كنیم ولى براى شما گریه مى كنیم كه در محاصره دشمن قرار گرفته اید و ما بیش از جانمان چیزى نداریم تا با آن از تو حمایت كنیم . حضرت به آنها فرمود: خداوند از بابت علاقه و همدردیتان با من به شما پاداش دهد.
آن دو در حالیكه یكدیگر را حمایت مى كردند به جنگ دشمن رفته و به شهادت رسیدند.
36 هانى بن عروه او از اصحاب رسول خدا (ص ) و رئیس قبیله مذحج بود.
وى و پدرش از خواص یاران على (ع ) بشمار مى رفتند و در جنگ جمل ، صفین و نهروان ملازم ركاب آن حضرت بودند. منزل هانى در كوفه مخفى گاه مسلم بن عقیل گشته بود.
ماموران دستگیرش كردند و به دارالاماره بردند. ابن زیاد با عصایى كه داشت چنان به صورت هانى زد كه بینى او شكسته و خون از محاسنش فرو ریخت و لباسهایش خون آلود گشت .
به دستور عبیدالله او را به بازار برده و در مقابل چشم مردم گردن زدند.
وى از شهداى نهضت حسینى در كوفه است .
سن او بیش از 80 سال بود.
37 جناده بن الحارث المذحجى 38 واضح جناده از بزرگان مشهور شیعه و از یاران على (ع ) بود.
او با مسلم بن عقیل در شهر كوفه بیعت كرد، ولى چون عهد شكنى مردم را دید، همراه با غلام پدرش واضح تركىو جماعتى دیگر به سوى حسین (ع ) حركت كردند.
در روز عاشورا جناده و همراهانش به محاصره دشمن در آمدند، گرچه حضرت عباس آنها را نجات داد ولى حاضر نشدند كه سالم برگردند، لذا جنگیدند و یكجا به شهادت رسیدند.
هنگامى كه واضح هنگام جنگ با دشمن به زمین افتاد، حسین (ع ) بسوى او شتافت و صورت به صورت او گذاشت . واضح در حالى كه به این رفتار امام مباهات مى كرد به شهادت رسید.
39 مجمع بن عبدالله 40 عائذ بن مجمع پدر مجمع از اصحاب رسول خدا (ص ) بوده و خودش از یاران على (ع ) است .
مجمع و پسرش عائذ همراه با تعدادى از كوفه خارج و به امام حسین (ع ) پیوستند.
امام حسین (ع ) از آنها درباره مردم كوفه پرسید: آنها گفتند: بزرگان كوفه رشوه هاى كلانى گرفته و دوستدار حكومت شده اند، اما بقیه مردم دلهایشان به شما گرایش دارد، ولى فردا شمشیرهایشان بر علیه شما خواهد بود.
این پدر و پسر در روز عاشورا با هم به شهادت رسیدند.
41 نافع بن هلال او مردى بزرگوار و شجاع و قارى قرآن و نویسنده حدیث بود.
وى از یاران على (ع ) بوده و در جنگهاى جمل ، صفین و نهروان حضور داشت .
نافع در خطاب به حسین (ع ) گفت : ... به خدا سوگند از حكم خدا باكى ندارم و ملاقات با خدا براى ما ناپسند نیست ، زیرا ما با نیت و بصیرت خودمان دوستدار تو را دوست ، و دشمنت را دشمن مى داریم . او در روز عاشورا نامش را بر روى تیرهاى مسمومش نوشته و به سوى دشمن پرتاب نمود. وقتى تیرهایش تمام شد، با شمشیر به دشمن حمله كرد.
دشمن اطراف نافع را گرفته با پرتاب سنگ بازوان او را شكسته و اسیرش كردند و به نزد ابن سعد آوردند، سپس شمر با ضربتى او را به شهادت رساند.
42 الحجاج بن مسروق او از یاران على (ع ) و از شیعیان كوفه است .
وى از كوفه خود را به امام حسین (ع ) در مكه رساند و همراه امام به كربلا آمد. موذن سیدالشهدا بود و در پنج وقت ، اذان مى گفت .
در روز عاشورا به میدان رفت و در حالى كه غرقه در خون بود، برگشت . حضرت فرمود: من هم پشت سر تو به ملاقات جد و پدرم نایل خواهم شد.سپس حجاج دوباره به میدان رفت و جنگید تا به شهادت رسید.
43 عمرو بن قرظه پدرش قرظه از اصحاب رسول خدا (ص ) و از یاران على (ع ) بود.
عمرو قبل از شروع جنگ در كربلا، به امام حسین (ع ) پیوست .
در روز عاشورا به میدان رفت و جنگید، ولى به سوى حسین (ع ) برگشت تا آن حضرت را از دشمن محافظت كند.
او خود را سپر حضرت كرده و تیرها به صورت و سینه اش بر خورد مى كرد تا آسیبى به امام حسین (ع ) نرسد.
در حالى كه بدنش پر از جراحت شده بود، رو به حضرت كرد و گفت : یا بن رسول الله ! آیا به عهد خود وفا كردم ؟ حضرت فرمود: در بهشت جلوى من خواهى بود و سلام مرا به رسول خدا برسان . در همین لحظه عمرو به زمین افتاد و به شهادت رسید.
44 عبدالرحمن بن عبد ربه او از اصحاب رسول خدا (ص ) و از یاران با اخلاص على (ع ) بود.
وى از كسانى است كه به حادثه غدیر خم گواهى داد و گفت : از رسول خدا (ص ) كه فرمود: آگاه باشید همانا خداى عز و جل ولى من است و من ولى مومنین ، پس هركس من مولاى او هستم ، على مولاى اوست .
على (ع ) قرآن را به او تعلیم داد و او را تربیت كرد. او همراه امام حسین از مكه به كربلا آمد.
در روز عاشورا در حمله اول به شهادت رسید.
45 جناده بن كعب 46 عمرو بن جناده عمرو همراه پدرش جناده و مادرش ، از مكه با سپاه امام حسین (ع ) بودند.
جناده و در روز عاشورا، در حمله اول به شهادت رسید.
عمرو كه نوجوانى بیش نبود، در روز عاشورا پس از شهادت پدر نزد حسین (ع ) آمد و گفت : به دستور مادرم آمده ام ، لذا امام (ع ) اجازه رفتن به میدان جنگ را به او داد.
دشمن پس از شهادتش ، سر او را از تن جدا كرده و به سوى حسین (ع ) پرتاب كرد.
مادر سر فرزند را برداشت و به سر یكى از سپاهیان ابن سعد زد و او را به هلاكت رساند.
47 سعد بن الحارث الانصارى 48 ابوالحتوف بن الحارث این دو برادر (قبل از واقعه كربلا) در گروه محكمه (خوارج ) بودند.
آنها همراه با عمر بن سعد براى جنگ با حسین (ع ) از كوفه خارج شدند.
در روز عاشورا چون صداى استغاثه امام بلند شد كه مى فرمود: آیا كسى نیست كه به ما كمك كند؟ این دو برادر، از سپاه ابن سعد خارج شده و به كمك حسین (ع ) شتافتند و با سپاهیان كوفه جنگیدند تا به شهادت رسیدند.
49 زهیر بن القین او از شخصیتهاى برجسته كوفه بود.
وى نخست از طرفداران عثمان بود. اما در بازگشت از زیارت خانه خدا، در میانه راه به كاروان حسین (ع ) برخورد نمود و با عنایت الهى از یاران آن حضرت گشت .
وى با همسرش با كاروان حسین (ع ) به كربلا آمد.
در شب عاشورا از جا برخواست و گفت : به خدا سوگند اگر هزار بار كشته شوم و زنده گردم هرگز از یارى حسین (ع ) و جوانانش دست بر نخواهم داشت .
او فرمانده جناح راست سپاه حسین (ع ) بود.
وى در روز عاشورا پس از اقامه نماز با امام حسین (ع )، به میدان نبرد رفته و به شهادت رسید.
50 سلمان بن مضارب او پسر عموى زهیر بن القین بود.
سلمان همراه با زهیر در سال 60 هجرى به حج مشرف شده بود. در بازگشت ، در میانه راه با هدایت یافتن زهیر او نیز جزو یاران حسین (ع ) گشت .
در روز عاشورا سلمان همراه چند نفر دیگر بعد از اداى نماز ظهر با امام حسین (ع )، به میدان نبرد رفته و سپس به شهادت رسیدند.
51 سوید بن عمرو الخثعمى مردى شریف و كثیرالصلوه و دلیر و صاحب تجربه در جنگها بود.
او یكى از دو نفرى است كه تا لحظات آخر در كنار امام حسین (ع ) بود.
سوید در روز عاشورا قدم پیش گذاشت و جنگید تا بدنش پر از جراحت شد و از اسب نقش زمین گشت و به رو افتاد، لذا دشمن گمان كرد كه او كشته شده است .
او كه زخمى بود، چون شنید كوفیان شادى كنان مى گویند: حسین كشته شد با همان تن مجروحش از جا بر خاست و با خنجرى كه داشت ، به جنگ پرداخت تا به شهادت رسید.
چون شهادتش پس از شهادت امام (ع ) بود، او را آخرین كشته میدان كربلا گفته اند.
52 ابوالشعثا الكندى نام او یزید بن زیاد مى باشد و مردى شریف ، دلیر و جسور و تیر اندازى ماهر بود.
وى پیش از ملاقات حسین (ع ) با حر، از كوفه به سوى آن حضرت رفت .
ابوالشعثا در روز عاشورا سواره مى جنگید، چون اسبش پى شد، روى زانو در محضر امام (ع ) نشست و تیرهاى فراوانى به طرف دشمن پرتاب كرد و جمعى از آنان را به هلاكت رساند.
امام حسین (ع ) براى وى چنین دعا مى كرد: خدایا! خدایا تیرش را به هدف برسان و بهشت را پاداش او قرار ده .
چون تیرهایش تمام شد، از جا برخاست و با شمشیر جنگید تا به شهادت رسید.
53 بشیر بن عمروالحضرمى او از تابعین بود (از كسانى كه اصحاب رسول خدا را درك كرده اند)
دلاورى فرزندان او در جنگها معروف است .
قبل از شروع جنگ به امام حسین (ع ) پیوست .
در روز عاشورا در حالى كه مشغول جنگیدن بود به او گفته شد كه : فرزندت در مرز رى اسیر گشته است .
امام حسین (ع ) به او فرمود: خدا رحمتت كند، من بیعتم را از تو برداشتم ، برو و در آزادى پسرت كوشش كن . بشیر گفت : درندگان مرا پاره پاره كنند اگر از تو جدا شوم .
او در روز عاشورا و در حمله اول به شهادت رسید.
54 عبدالله بن عروه (عزره ) 55 عبدالرحمن بن عروه (عزره ) این دو برادر از اشراف و دلیران كوفه بودند.
جدشان از یاران على (ع ) بوده و در جنگهاى آن حضرت شركت داشت .
عبدالله و عبدالرحمن در كربلا به خدمت امام حسین (ع ) رسیدند.
آنها در روز عاشورا به نزد حضرت آمده و سلام كردند و گفتند: دوست داریم كه در برابرت مبارزه كرده و از حریم تو دفاع كنیم . حضرت به آنها فرمود: آفرین باد بر شما!
این دو برادر در حالیكه نزدیك امام بودند با دشمن جنگیده تا به شهادت رسیدند.
56 عبدالله بن عمیر الكلبى 57 ام وهب النمریه او مردى دلاور و از مسیحیان كوفه بود كه با دیدن كثرت لشكریان كوفه براى قتل امام حسین (ع ) مسلمان شد.
وى شب هنگام همراه با همسرش ام وهب به سوى كربلا حركت كرده و به خدمت امام حسین (ع ) رسیدند.
عبدالله در روز عاشورا به میدان جنگ شتافت در حالى كه جراحاتى بر بدنش وارد شده بود، همسرش ام وهب به میدان آمده و به او گفت : پدر و مادرم به فدایت ، در برابر فرزند رسول خدا با دشمن مبارزه كن .
پس از شهادتش ، ام وهب بر بالین او نشست و گفت : بهشت تو را گوارا باد! از خدا مى خواهم كه مرا همراه تو در بهشت قرار دهد.
در این هنگام ، دشمن عمودى آهنین را بر سر ام وهب فرود آورد و در كنار شوهر شهیدش جان سپرد.
58 مسلم بن كثیر 59 رافع بن عبدالله مسلم از تابعین (كسانى كه یاران پیامبر را درك كرده اند مى باشد.
او از یاران على (ع ) بوده و در یكى از جنگهاى آن حضرت پایش آسیب دیده و معلول گردید.
او به همراه غلامش رافع از كوفه خارج شدند و نزدیك فرود آمدن امام حسین (ع ) به كربلا، به آن حضرت پیوستند.
مسلم در روز عاشورا و در حمله اول به شهادت رسید، اما غلامش ‍ رافع بعد از نماز ظهر و در برابر حضرت (ع ) به شهادت رسید.
60 النعمان بن عمرو الازدى 61 الجلاس (الحلاس ) بن عمرو این دو برادر از مردم كوفه و از اصحاب على (ع ) بودند و جلاس در كوفه جز نظامیان آن حضرت بود.
آنها با سپاه عمر بن سعد از كوفه خارج شدند. چون ابن سعد شروط و پیشنهادات امام حسین (ع ) را نپذیرفت ، آن دو به لشكر حضرت پیوستند.
نعمان و جلاس در روز عاشورا و در حمله اول به شهادت رسیدند.
62 یزید بن ثبیط 63 عبدالله بن یزید 64 عبیدالله بن یزید یزید از شیعیان بصره و در میان قومش شریف و بزرگوار بود.
او با دو تن از فرزندانش عبدالله و عبیدالله و عده اى دیگر از بصره بیرون آمده و در محلى به نام (ابطح ) در نزدیكى مكه به امام حسین (ع ) پیوستند. یزید روز عاشورا در جنگ تن به تن به شهادت رسید ولى دو فرزندش در حمله اول كه دسته جمعى بود به شهادت رسیدند.
65 عامر بن مسلم العبدى 66سالم عامر از شیعیان بصره بود.
او به همراه غلامش سالم و عده اى از شیعیان بصره به سوى امام حسین (ع ) حركت كرده و خدمت آن حضرت رسیدند.
عامر و سالم در روز عاشورا و در حمله اول به شهادت رسیدند.
67 مسعود بن الحجاج 68 عبدالرحمن بن مسعود مسعود و پسرش از شیعیان نامى و از شجاعان مشهور بودند.
هر دو با لشكر عمر بن سعد از كوفه خارج شدند ولى پیش از درگیرى ، به سپاه امام حسین (ع ) پیوستند.
مسعود و عبدالرحمن در روز عاشورا و در حمله اول به شهادت رسیدند.
69 عمار بن حسان او از شیعیان مخلص و دلیران صاحب نام بود.
پدرش حسان از یاران على (ع ) بود، كه در جنگ جمل و صفین شركت جست و در جنگ به شهادت رسید.
عمار از كسانى است كه از مكه همراه با حسین (ع ) بود.
او در روز عاشورا و در حمله اول به شهادت رسید.
70 قاسط بن زهیر 71 كردوس بن زهیر 72 مقسط بن زهیر این سه برادر از یاران على (ع ) بوده و جز پیشتازان در جنگهاى آن حضرت بودند.
پس از شهادت على (ع ) در كنار امام حسن مجتبى (ع ) قرار گرفته و در كوفه اقامت گزیدند.
آنها شبانه خود را در كربلا به امام حسین (ع ) رساندند.
سه برادر در روز عاشورا و در حمله اول به شهادت رسیدند.
73 مجمع بن زیاد الجهنى 74 عباد بن مهاجر 75 عقبه بن الصلت این سه در منزلگاه جهینه در اطراف مدینه زندگى مى كردند.
زمانى كه حسین (ع ) از كنار این منزلگاه عبور مى كرد، آنان به حضرت پیوستند.
گرچه بعضى از اطراف حضرت پراكنده شدند، اما آنها در سپاه حضرت باقى ماندند.
آنها در ورز عاشورا به فیض شهادت رسیدند.
76 حر بن یزید الریاحى حر در دوران جاهلیت و اسلام ، در میان قومش مورد احترام بود.
هنگامى كه از قصر ابن زیاد خارج مى شد تا براى مقابله با امام حسین (ع ) برود، صدایى شنید كه مى گوید: اى حر، بهشت بر تو مژده باد!برگشت ولى كسى را ندید. به خود گفت : جنگ با حسین و بهشت ؟!
در ابتدا با هزار جنگجو، در میانه راه جلو كاروان حسین (ع ) را گرفت .
وقتى متوجه شد كه عمر بن سعد پیشنهاد امام حسین (ع ) را نپذیرفته و قصد كشتن آن حضرت را دارد، در حالى كه سپرش را وارونه بود خود را به سپاه امام رسانید.
حر بر حسین (ع ) سلام كرد و گفت : فدایت شوم ! من !همانم كه جلوى تو را گرفتم ولى پشیمانم ، آیا توبه ام پذیرفته مى شود؟
امام (ع ) فرمود: بلى ، خدا توبه ات را مى پذیرد.
او در روز عاشورا با شجاعتى تمام ، جنگ سختى كرد تا به شهادت رسید و آن وعده بهشتى را كه شنیده بود، تعبیر گشت .
77 الحجاج بن بذر التمیمى 78 قعنب بن عمر النمرى آن دو از مردم بصره بودند.
حجاج حامل نامه مسعود بن عمرو (یكى از اشراف و بزرگان ) را كه در پاسخ به نامه امام حسین (ع ) نوشته بود، تقدیم آن حضرت كرد.
حجاج و قعنب همراه حضرت بودند تا در حمله اول روز عاشورا به شهادت رسیدند. عده اى شهادت حجاج را در جنگ تن به تن در بعد از ظهر عاشورا گفته اند.
79 سعید بن عبدالله الحنفى او از بزرگان ، دلیران و زاهدان شیعه در كوفه بود.
سعید نامه هاى مردم كوفه را به امام حسین (ع ) رساند، حضرت جواب آن نامه ها را نیز توسط او به كوفه ارسال نمود.
او از كسانى است كه در مقابل مسلم بن عقیل در كوفه از جا برخاست و گفت : به خدا سوگند آماده یارى حسین و قربانى شدن در راهش شده ام .
در روز عاشورا چون حسین (ع ) نماز ظهر را خواند جنگ سختى در گرفت ، سعید جلوى امام ایستاد و با صورت و سینه و پهلوهایش به استقبال تیرها مى رفت تا امام اصابت نكند.
هنگامیكه به زمین افتاد، گفت : یا بن رسول الله ! آیا به عهد خود وفا كردم ؟ حضرت فرمود: بلى ، تو در بهشت جلوى من خواهى بود و سپس به شهادت رسید.
80 سوار بن منعم او قبل از شروع جنگ ، از كوفه به كاروان امام حسین (ع ) پیوست .
در روز عاشورا و در حمله اول شركت كرد، اما مجروح گردید و توسط سپاه كوفه اسیر گشت . او را نزد عمر بن سعد بردند، ابن سعد خواست او را به قتل برساند ولى خویشان او وساطت نموده او را آزاد كردند.
چون جراحات او شدید بود، شش ماه پس از واقعه كربلا به شهادت رسید.
81 عمرو بن عبدالله الجندعى او از كسانى است كه قبل از شروع جنگ ، خود را به كربلا رسانده و به امام حسین (ع ) پیوست .
او در روز عاشورا در ركاب آن حضرت جنگید تا نقش زمین گشت ، دشمن یك ضربت كارى بر سرش وارد آورد. قوم و قبیله اش تن مجروح او را از میدان نبرد خارج كردند.
عمرو كه جراحات سختى برداشته بود تا یك سال پس از واقعه كربلا در بستر بیمارى بود، اما بر اثر همان جراحات به شهادت رسید.
82 الموقع بن ثمامه او شبانه همراه با عده اى خود را به كربلا رسانده و به امام حسین (ع ) پیوست .
او در روز عاشورا در ركاب آن حضرت جنگید تا نقش زمین گشت ، قوم و قبیله اش او را نجات داده ، به كوفه آوردند و پنهانش نمودند.
ابن زیاد از مخفیگاه او مطلع شد تا خواست او را به قتل برساند، عده اى وساطت كردند. لذا دستور داد او را به غل و زنجیر بسته به منطقه اى به نام الزاره (عمان فعلى ) تبعیدش كنند.
موقع در اثر جراحات وارده و بعد از یكسال جان به جان آفرین تسلیم كرد.
83 سعد بن الحارث 84 نصر بن ابى نیزر 85 الحارث بن نبهان سعد، نصر و حارث ابتدا از غلامان حضرت على (ع ) و سپس امام حسن مجتبى (ع ) بودند. پس از شهادت آن دو معصوم (ع )، به خدمت امام حسین (ع ) در آمدند.
آنها همراه حضرت از مدینه به مكه و از آنجا به كربلا آمدند.
این سه غلام در روز عاشورا در حمله اول به شهادت رسیدند.
86 منجح بن سهم 87 قارب بن عبدالله منجح غلام امام حسن مجتبى (ع ) بود كه به همراه فرزندان آن حضرت در كربلا حضور داشت .
قارب غلام امام حسین (ع ) و مادرش كنیز آن حضرت بود.
این دو غلام در روز عاشورا در حمله اول به شهادت رسیدند.
88 اسلم بن عمرو او از خدمتگزاران امام حسین (ع ) بود.
وى در روز عاشورا جنگید تا نقش بر زمین گشت .
حضرت به بالین اسلم آمد، و او را در آغوش گرفت ، و صورت به صورتش گذاشت .
اسلم لبخندى زد و گفت : كیست مثل من ، كه حسین (ع ) صورت به صورتش ‍ گذاشته باشد؟ آن گاه روح از بدنش پرواز كرد.
89 سلیمان بن رزین او از خدمتگزاران امام حسین (ع ) بود.
امام حسین (ع ) هنگامیكه در مكه بود نامه هایى را كه به روساى قبائل بصره نوشته بود، به وسیله سلیمانفرستاد. اما یكى از آن ها خیانت نموده سلیمان را به نزد عبیدالله بن زیاد (زمانى كه هنوز به سوى كوفه حركت نكرده بود) برد.
عبیدالله تا نامه حضرت به روساى قبایل را خواند، دستور داد سلیمان را گردن بزنند.
او یكى از شهداى نهضت حسینى در بصره است .
90 جون او غلام ابوذر یار با وفاى پیامبر(ص ) است .
جون همیشه ملازم اهل بیت (ع ) بود، او از مدینه به مكه و تا كربلا همراه حضرت بود.
او در مقابل حسین (ع ) ایستاد و گفت : اى پسر رسول خدا!من در صلح كنار شما باشم و در سختى شما را تنها بگذارم ؟ بوى بدنم بد، جسمم پست و رنگم سیاه است . عنایتى بفرما تا بدنم خوشبو، جسمم شریف و رنگم سفید شود.
جون در روز عاشورا به میدان جنگ رفته و سپس به شهادت رسید.
پس از شهادتش امام حسین (ع ) فرمودند: خدایا!رویش را سفید، بویش را عطرآگین و او را با نیكان محشور فرما.
91 سالم بن عمرو 92 جابر بن الحجاج سالم غلام بنى المدینه و از شیعیان كوفه بود كه به سپاه امام حسین (ع ) پیوست .
جابر غلام عامر بن نهشل و مردى دلیر و جنگجو بود كه در كربلا به محضر حضرت (ع ) رسید.
این دو غلام در روز عاشورا در حمله اول به شهادت رسیدند.
93 عمار بن سلامه الهمدانى 94 نعیم بن العجلان الانصارى آن دو از یاران على (ع ) بودند و در بعضى از جنگها در ركاب آن حضرت جنگیدند.
عمار از اصحاب رسول خدا (ص ) است و نعیم از شجاعان و شعراى عرب به شمار مى رود.
آن دو كه از حركت امام حسین (ع ) به عراق با خبر شدند، به آن حضرت پیوستند و در روز عاشورا در حمله اول به شهادت رسیدند.
95 جبله بن على الشیبانى 96 الحباب بن عامر التیمى آن دو از شجاعان و شیعیان كوفه هستند.
هردو جزو بیعت كنندگان با مسلم بن عقیل بودند. پس از شهادت مسلم آنها از كوفه بیرون آمده و به سپاه حسین (ع ) پیوستند.
جبله و حباب در روز عاشورا مردانه جنگیدند تا به فیض شهادت رسیدند.
97 امیه بن سعد الطائى 98 جندب بن حجیر الكندى آن دو از بزرگان شیعه و از یاران على (ع ) بودند.
امیه و جندب قبل از شروع جنگ خود را به سپاه حسین (ع ) رساندند.
آن دو روز عاشورا و در آغاز جنگ به شهادت رسیدند.
99 یزید بن مغفل المذحجى 100 عبدالله بن بشر الخثعمى آن دو از مردان دلیر و حامیان حق بودند.
یزید بن مغفل كه از یاران على (ع ) بود، در مكه به حسین (ع ) پیوست و همراه ایشان به كربلا آمد.
عبدالله كه با سپاه عمر بن سعد از كوفه بیرون آمده بود در فرصت مناسب به یاران حسین (ع ) پیوست .
آن دو روز عاشورا به فیض شهادت رسیدند.
101 زاهر بن عمرو 102 الحارث بن امر القیس آن دو از قبیله بنى كند هستند.
زاهر كه در شجاعت و محبت اهل بیت (ع ) مشهور بود، در سال 60 هجرى به حج رفت و سپس به سپاه امام حسین (ع ) پیوست .
حارث كه با سپاه عمر بن سعد از كوفه خارج شده بود، در فرصت مناصب به یاران حضرت ملحق گردید.
هر دو در روز عاشورا در حمله اول به شهادت رسیدند.
103 عمر بن ضبیعه 104 بكر بن حى آن دو از قبیله بنى تیم هستند.
عمر بن ضبیعه مردى شجاع بود. او افتخار درك رسول خدا (ص ) را داشته است .
آنها به همراه سپاه عمر بن سعد از كوفه خارج شدند و در موقعیت مناسب به یاران حسین (ع ) پیوستند.
عمرو و بكر در روز عاشورا در حمله اول به شهادت رسیدند.
105 عبد الا على بن یزید الكلبى 106 عماره بن صلخب الازدى آن دو از جنگجویان دلیر و از شیعیان كوفه هستند.
آنها با مسلم بن عقیل بیعت كردند و پس از شهادت مسلم و هانى در كوفه دستگیر شدند.
ابن زیاد دستور داد عبد الا على و عماره را به میان قبیله شان برده و گردن بزنند.
آن دو از شهداى نهضت حسینى در كوفه هستند.
107 زهیر بن سلیم 108 قاسم بن حبیب آن دو از قبیله بنى ازد و از شیعیان كوفه بودند.
زهیر و قاسم با سپاه عمر بن سعد از كوفه بیرون آمده و در موقعیت مناسب به یاران حسین (ع ) پیوستند.
آن دو در حمله اول روز عاشورا به شهادت رسیدند.
109 ضرغامه بن مالك 110 كنانه بن عتیق آن دو از قبیله بنى تغلب و از شیعیان كوفه بودند.
ضرغامه با مسلم بن عقیل بیعت كرد. او پس از شهادت مسلم ، با سپاه عمر بن سعد از شهر خارج شده و در فرصت مناسب خود را به یاران حسین (ع ) رسانید. وى پس از نماز ظهر روز عاشورا در جنگ تن به تن به شهادت رسید.
كنانه از اصحاب رسول خدا (ص ) و از زاهدان و قاریان قرآن بود.
او در روز عاشورا در حمله اول به شهادت رسید.
111 سیف بن مالك 112 ادهم بن امیه آن دو از قبیله بنى عبد قیس و از شیعیان بصره بودند.
سیف و ادهم همراه با عده اى دیگر از بصره خارج شده و در محلى به نام ابطح در نزدیكى مكه به امام حسین (ع ) پیوستند.
ادهم در حمله اول روز عاشورا و سیف بعد از نماز ظهر در جنگ تن به تن به شهادت رسیدند.
113 جو ین بن مالك التیمى او شیعه علوى بود.
چون به قبیله بنى تیم وارد شده بود لذا همراه آنها به سوى امام حسین (ع ) رفت تا با او بجنگد.
وقتى پیشنهادات حسین (ع ) از جانب عمر بن سعد در شد، جوین به همراه عده اى شبانه به یاران حضرت پیوستند.
او در روز عاشورا و در حمله اول به شهادت رسید.
114 زیاد ابو عمره 115 حبشى بن قیس آن دو از قبیله بنى همدان هستند.
زیاد محضر پیامبر (ص ) را درك كرده است . او مردى شب زنده دار و پرهیز كار بود.
سلمه جد حبشى از اصحاب رسول خدا بوده است .
منبع :
تشیع و مذهب




طبقه بندی: مناسبت های مذهبی، 

اشتراک و ارسال مطلب به:

نوشته شده در تاریخ پنجشنبه 1389/09/25 توسط : نقش جهان

من
چهارشنبه 1389/11/27 17:53
سلام
من اصلا نمیفهم وبلاگ شما در مورد چی است در مور هر چی شده چیز نوشتی هدف باید معلوم باشه سیاسیه ورزشی فرهنگی مذهبی تاریخی؟
پاسخ نقش جهان : سلام ممنون از شما .به هر مناسبتی یه مطلب در وبلاگم میگذارم.فکر کنم که بایستی وبلاگها بتوانند همه بازدید کنندگان را راضی نگه دارند.
امید
سه شنبه 1389/11/19 20:29
سلام من وبلاگی درباره معضلات محله ولدان راه اندازی کردم خوشحال میشم از نظرات شما استفاده کنم.
غرب اصفهان = مجید آریا
جمعه 1389/10/24 08:23
مطالب و آمار مفیدی بود

سلاممممممممممممممممم
صبح آدینه شما بخیر و شادی
اگه دلتون از سنگ نیست و براتون زحمت نمیشه یه سری بما بزنید

شاد باشید و خالق شادی
شهرام
یکشنبه 1389/10/12 11:08
....ღ♥ღ
..ღ♥ღ
..ღღ♥ღ♥ღ♥ღ♥ღ♥ღ
...ღ♥ღ♥ღ♥ღ♥ღ♥ღღ
.......................ღ♥ღ
...........ღ♥ღ...ღ♥ღ
...........ღ♥ღ
...........ღ♥ღ.........ღ♥ღ.....ღ♥ღ
...........ღ..ღ♥ღ.......ღ♥ღ.....ღ♥ღ
...........ღ......ღ♥ღ.....ღ♥ღ.....ღ♥ღ
...........ღ♥ღ♥ღღ♥ღღ♥ღ♥ღ♥ ......ღ♥ღ
...........ღ♥ღღ♥ღ♥ღ♥ღღ♥ღღ♥........ღ♥ღ
....................................................ღ♥ღ
..........................@@..@@.............ღ♥ღ
..........................@@..@@.............ღ♥ღ
..............................@@................ღ♥ღ
..............................@@...............ღ♥ღ
................................................ღ♥ღمنتظرتم عزیزم
بچه های مطهرونی
جمعه 1389/09/26 15:34
سلام بر شما عزاداریهاتان مقبول حضرت دوست، راستی تا دیر نشده برای شرکت در طرح آقا اجازه...؟!؟!؟!؟ یه سری به پاتوق ما بزنید ضرر نداره یا حق
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر
نظرات پس از تایید نشان داده خواهند شد.
/* www.veldan.tk */